Dodam kilka ciekawostek do tematu

Szczepionki są testowane najpierw na zwierzętach, ale nie sprawdza się ich pod kątem toksyczności ponieważ zakłada się, że są bezpieczne.
Oto link do dyskusji na ten temat z 2002 roku prowadzonej przez FDA/CDC.

Historycznie, niekliniczna ocena bezpieczeństwa szczepionek nie obejmowała z reguły badań nad toksycznością u zwierząt. To dlatego, bo szczepionki nie były generalnie postrzegane jako toksyczne i przeważnie podaje się je w ograniczonych dawkach przez miesiące czy nawet lata. (str. 11-12)

Tutaj info na temat szczepionki na pneumokoki Prevnar firmy Wyeth
Fragment z ulotki:
Większość danych dotyczących bezpieczeństwa szczepionki Prevnar pochodzi z badań skuteczności przeprowadzonych przez NCKP [Northern California Kaiser Permanente], w których 17.066 noworodków otrzymało 55.352 dawki Prevnaru, razem z innymi rutynowo podawanymi szczepionkami w przeciągu kwietnia 1998 roku.
Inną rutynową szczepionką dziecięcą” była szczepionka DTaP, a grupom kontrolnym podano (skoniugowaną) szczepionkę przeciw zapaleniu opon mózgowych typu C.

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, jedna z instytucji WHO w 2012 roku opublikowała raport dotyczący formaldehydu, a w nim w podsumowaniu piszą takie rzeczy:
Istnieje wystarczająca ilość dowodów u ludzi na potwierdzenie rakotwórczego działania formaldehydu. Formaldehyd powoduje raka nosogardzieli i białaczkę. Ponadto, zaobserwowano silny związek pomiędzy narażeniem na formaldehyd i rakiem nosa oraz zatok przynosowych. Istnieje wystarczająca ilość dowodów na zwierzętach doświadczalnych dotyczących rakotwórczego działania formaldehydu.

Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi w 2007 roku opublikował raport dotyczący wdychanego formaldehydu, a nim jest takie zdanie:
Stosując odpowiednie modele farmakokinetyczne, oszacowano, że najniższe stęże­nie formaldehydu, które może powodować cytotoksyczne efekty u ludzi, wynosi 1,23 mg/m3 (1 ppm) lub 0,738 mg/m3 (0,6 ppm), w zależności od przyjętych para­metrów.

Jeśli formaldehyd występuje w szczepionce to jego ilość waha się od 15 do 200 ppm. Na przykład szczepionka DTaP ma 100 mcg czyli 100 ppm.

Teraz będzie w modzie szczepieni przeciw grypie, a w wielodawkowych fiolkach jako konserwantu używa się tiomersalu
Karta charakterystyki bezpieczeństwa (MSDS) Tiomersalu dostarczona przez firmę Eli Lilly potwierdza, że ekspozycja płodów i dzieci na działanie Tiomersalu może spowodować  „od łagodnych po ciężkie formy upośledzenia umysłowego i zaburzeń motorycznych.” Karta charakterystyki bezpieczeństwa dostarczona przez koncern Sigma Aldrich wymienia poronienie i śmierć płodu, jako możliwe skutki działania po ekspozycji w stanie prenatalnym.

Jak ilość rtęci nie przekracza 0.5 mikrograma to są to "śladowe ilości" i nie trzeba jej wpisywać do ulotki, że jest w takich ilościach.
Rtęć aktywuje mikroglej i robi to w koncentracjach poniżej 0,5 mikrograma, a konkretnie od 3 do 5 nanogramów.
To o wiele mniej niż w szczepionkach zawierających rtęć podawanych dzieciom.
Specificity and reversibility of the inhibition by HgCl2 of glutamate transport in astrocyte cultures.

Badania z 2005 roku wykazały, że tylko 7 % metylortęci przetwarzana jest na rtęć jonową, podczas gdy 34 % etylortęci przetwarzana jest w krótkim czasie. Oznacza to, że więcej najbardziej destrukcyjnej formy rtęci pozostaje w mózgu po szczepionce, niż zostaje z ryb.
Comparison of blood and brain mercury levels in infant monkeys exposed to methylmercury or vaccines containing thimerosal.

Etylortęć vs Metylortęć.


A teraz inny konserwant jaki może zostać użyty o nazwie Fenoksyetanol. Stosowany jest domięśniowo, a
w listopadzie 2013 roku Francuska Agencja Bezpieczeństwa Lekarstw i Produktów Higieny (ANSM) zaleciła, aby nie używać fenoksyetanolu w produktach aplikowanych bezpośrednio na pupę dzieci (chodzi tu o maści na odparzenia i chusteczki perfumowane do przecierania pośladków) oraz ograniczyć prawnie dozwolone stężenie w innych kosmetykach z 1% do 0,4%.
Fenoksyetanol to konserwant szeroko stosowany w kosmetykach, choć od dłuższego czasu podejrzewano, że może on mieć toksyczny wpływ na rozwój i rozmnażanie.

Aluminium z jedzenia vs. Wstrzykiwane Aluminium
Różnica między aluminium wstrzykniętym do organizmu a aluminium pochodzącym z żywności polega na tym, że połykane jest szybko wydalane z organizmu. A wstrzykiwane ma w nim pozostać i dlatego właśnie znajduje się w szczepionkach - taka jest rola adiuwanta.

Dr Kawahara opublikował bardzo ważny artykuł, który powinien przeczytać każdy, kto ma obawy w związku z aluminium. Autor porusza w nim różne zagadnienia, ale na samym początku pisze:

"Chociaż występuje w dużych ilościach w środowisku, aluminium nie jest niezbędne do życia. Wprost przeciwnie, jest powszechnie rozpoznawaną neurotoksyną, która hamuje ponad 200 biologicznie ważnych funkcji i wywołuje rozmaite niekorzystne skutki dla roślin, zwierząt oraz ludzi".
Aluminium jest czynnikiem śmiercionośnym dla komórek.
Link between Aluminum and the Pathogenesis of Alzheimer's Disease: The Integration of the Aluminum and Amyloid Cascade Hypotheses.

Wpływ aluminium ze szczepionek na ludzi


Poniżej można zobaczyć, że z czasem średnia lub to, co nazywamy współczynnikiem przesączania kłębuszkowego bądź klirensem substancji przez nerki, które potrzebują przesączania, dla jedno- lub dwudniowego dziecka wynosi średnio zaledwie około czterdziestu. Zakres wynosi od siedemnastu do sześćdziesięciu, więc niektóre z nich mają w rzeczywistości bardzo niski klirens. Ale nigdy nie sprawdzono jaki jest jest przed wstrzyknięciem glinu tym dzieciom.
KLIK

Dr Blaylock w sposób opierając się na obszernej bibliografii [ponad 170 przypisów] w artykule pod tytułem Niebezpieczeństwa nadmiernych szczepień w trakcie rozwoju mózgu wyjaśnia jak dochodzi do zaburzeń w funkcjonowaniu mózgu i jaką rolę odgrywają w tym wszystkim szczepienia.
"Szczepionka różni się od naturalnej infekcji tym, że szczepionka stymuluje mózg do obrony na bardzo długi czas.
Zostało udowodnione – i w badaniach na zwierzętach i na ludziach – że infekcje ogólnoustrojowe czy aktywacja układu odpornościowego przez szczepienia, szybko aktywują mikroglej i mogą, w przypadku szczepionek, zrobić to na długi czas. W przypadku naturalnej infekcji, układ odpornościowy szybko usuwa infekcję i wyłącza układ odpornościowy, pozwalając na naprawę tego, co zostało zniszczone."

Za duże foto - pilnuj rozmiaru zdjęć!

Witam serdecznie  🙂

Rozmowę o szczepieniach to warto zacząć od jakości badań empirycznych i tego co kryje się konceptem medycyny opartej na dowodach. W tym koncepcie badanie empiryczne, które spełnia kryterium najwyższych standardów to badanie metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, obojętną substancją jak na przykład sól fizjologiczna.
A czy szczepienia mogą się pochwalić takim standardem jakości? Jeśli chodzi o bezpieczeństwo rozumiane jako brak negatywnych efektów? Niestety, ale nie ma ani jednego takiego badania (chyba, że istnieje a jeszcze nie wiem o tym). Ostatnie trzy znane mi próby podjęcia prawnego nakazania takiego badania były podjęte raz w 2006 roku przez kongresmenów Dave’a Weldona i Carolyn Maloney’a, chodzi o ustawę „Vaccine Safety Bill” oraz dwa razy przez Billa Posey, 25 kwietnia 2013 H.R.1757 – Vaccine Safety Study Act oraz 25 marca 2015 H.R.1636 – Vaccine Safety Study Act.

Jeśli chodzi o badanie skuteczności szczepionek metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, obojętną substancją, jak na przykład sól fizjologiczna, to też nie dotarłem jeszcze do takiego. Za to jako placebo używa się innej szczepionki lub jednego ze składników zawartego w testowanej szczepionce. A nawet są przypadki gdy w ogóle się nie testuje skuteczności.



Na wcześniejszej stronie pojawiła się dyskusja o wzw. W 1955 roku w JAMA opublikowano artykuł o wzw, a nim
"Jest powszechnie znanym, że zakaźne zapalenie wątroby może wystąpić u niemowląt i małych dzieci, choć uważa się je za rzadkie w tym wieku. Stosunkowo nieliczne przypadki zostały zgłoszone, a jednocześnie obraz kliniczny i przebieg choroby są dość dobrze znane. Odkrycia laboratoryjne nie zostały dobrze udokumentowane. Zdaniem większości obserwatorów, choroba w tej grupie wiekowej jest niezwykle łagodna i przemija i bez następstw. Z drugiej strony odnotowano trwałe i postępujące przypadki oraz śmiertelne.
Ponadto przedstawiono dowody, że u niemowląt i małych dzieci czasami może rozwinąć się marskość wątroby, jako rezultat wirusowego zapalenia wątroby. Nie zostało ostatecznie ustalone czy zakaźny szczep wirusa zapalenia wątroby jest zaangażowany w takich."

Żółtaczkę poporodową bez wirusa wzw wyjaśnia eksperyment włoskiego lekarza opisany w tym wykładzie o witaminie C.
"Jeśli nie rozumiesz czym jest wolny rodnik i w jaki sposób wywołuje stres oksydacyjny w organizmie, to naprawdę trudno będzie ci zrozumieć jak i dlaczego witamina C lub jakikolwiek inny antyoksydant kontroluje uszkodzenia i zapewnia dobre funkcjonowanie organizmu."

"Lekarz wybrał 89 kobiet w pierwszym trymestrze ciąży i podawał doustnie 1 gram witaminy C co drugi dzień przez 6 miesięcy. Nie odkrył, że 60 do 70% dzieci ma żółtaczkę, jednak ustalił, że żółtaczka nie wystąpiła u 61% „jego” dzieci, łagodna żółtaczka wystąpiła u 24% dzieci, umiarkowana u 3%, natomiast co do 1% nie było pewności. Okazało się, że dzieci, które mają wystarczająco dużo witaminy C nie muszą mieć wysokich poziomów bilirubiny. Porównajmy te wyniki z danymi podawanymi dzisiaj przez system opieki zdrowotnej, czyli 60-70% noworodków z żółtaczką. Ponieważ bilirubina, tak jak witamina C i E, jest dawcą elektronu, łatwo zrozumieć w jaki sposób w razie potrzeby mogła zastąpić witaminę C i E.
A zatem kiedy lekarze uznają bilirubinę za jednoznacznie niebezpieczną i decydują, że muszą się pozbyć tego antyoksydantu, mogą spowodować więcej problemów, których matka być może nie dostrzega."

W USA ludzie zajmujący się wprowadzeniem do kalendarza szczepień dzieci szczepionki przeciw wzw motywowali to tym, że dorośli nie chcą się szczepić to będą szczepić dzieci  🤔 Poniżej fragment z NY Timesa:
"Sfrustrowany powszechną niechęcią dorosłych do szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, wiodącej przyczyny poważnych chorób i śmierci, panel federalny zalecił, aby w zamian wszystkie dzieci zostały poddane szczepieniu.
Jest to pierwsza taka sytuacja, gdy Komitet Doradczy Immunizacji Publicznej Służby Zdrowia zalecił szczepienia dzieci na chorobę, której ofiarami są prawie zawsze dorośli."
http://www.nytimes.com/1991/03/01/us/us-panel-urges-that-all-children-be-vaccinated-for-hepatitis-b.html

„Mam protokół ze spotkania Grupy Badawczej CDC z marca 1997 roku dotyczący tematu szczepionka przeciw WZW B. Protokół z posiedzenia wskazuje, że badanie musiałoby trwać co najmniej 60 dni aby wystąpiły objawy stwardnienia rozsianego. Badania kliniczne wykonywane przez dwóch producentów trwały cztery i pięć dni. Należy zauważyć, że popołudniowej sesji tego spotkania przewodniczył dr Robert Sharrar z Merck. Czy pracownik firmy farmaceutycznej, która produkuje szczepionki będzie obiektywny we wskazywaniu wad w produkcie, który generuje blisko miliard dolarów w sprzedaży dla swojej firmy? „ – Betty Fluck RN, zeznanie przed Izbą Reprezentantów, 18.05.1999


Wyniki te spójne są z hipotezą, że immunizacja zrekombinowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest związana ze zwiększonym ryzykiem stwardnienia rozsianego i poddaje w wątpliwość idee, że zależność pomiędzy szczepieniem przeciw WZW typu B i ryzykiem stwardnienia rozsianego jest dobrze zrozumiana.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15365133

Większość obserwowanych okulistycznych powikłań po szczepieniu WZW B składa się z utraty wzroku, zapalenia nerwu wzrokowego, zapalenia błony naczyniowej oka i obrzęku brodawkowego. Prezentujemy 9-letnią dziewczynkę z ostrym zapaleniem nerwu wzrokowego. Ostre zapalenie nerwu wzrokowego może być rzadkim powikłaniem szczepienia WZW typu B. Rodzice powinni być świadomi potencjalnych poważnych działań niepożądanych szczepionki.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19948437

Takie uszkodzenia wzroku i inne po części wyjaśniają odkrycia Andrew Mouldena, konkretnie potencjał elektrokinetyczny krwi i jego obniżanie oraz to co się dzieje w układzie krwionośnym po tym jak zwiększy się ilość białych krwinek.

Wzięliśmy kalendarz zalecanych [przymusowych] szczepień i chcieliśmy sprawdzić co się dzieje w realnym świecie. Chcieliśmy sprawdzić co się stanie jak wystawimy noworodki naczelnych [Rezus, makak rezus (Macaca mulatta)] na to, co dostają dzieci od czasu ich pierwszego dnia życia aż do dawek przypominających otrzymywanych przed przystąpieniem do szkoły.
Kalendarz szczepień pochodził z lat 90-tych i zawierał tiomersal. Badanie miało sprawdzić wpływ szczepień na zdolności poznawcze, funkcjonowanie jelit, funkcje odpornościowe, obraz mózgu. Pierwsza praca poruszała jedynie to, jakie efekty miał tiomersal, rtęć w szczepionce przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pierwszego dnia i obserwacje na temat reakcji podstawowych odruchów, takich jak karmienie.
Porównaliśmy wyniki ze zwierzętami, które nie były szczepione, Na którym podano kontrolnie sól fizjologiczną. I odkryliśmy, że podstawowe odruchy odpowiedzialne za przetrwanie były znacznie opóźnione w przypadku tych zwierząt, które zaszczepiliśmy przeciw WZW typu B i to już w ciągu kilku pierwszych dni życia, co było bardzo, bardzo niepokojące. Opublikowaliśmy to badanie po czym zostało poddane rygorystycznej recenzji naukowej. Zostało opublikowane online w Neurotoxicology, po czym artykuł został wycofany, ale nie ze względu na jego kliniczne i naukowe uchybienia, bo przeszedł proces weryfikacji, a ze względu na decyzje wydawcy.Każdy może mieć swoją opinię, jednak faktem jest, że kiedy mój znajomy zadzwonił do redaktora czasopisma, żeby dowiedzieć się, dlaczego tak się stało redaktor skierował go do osoby z Elsevier. Gdyby został wycofany ze względów naukowych, redaktor byłby w stanie odpowiedzieć na to pytanie, ale decyzja nie została podjęta na podstawie dowodów naukowych.
Wywiad dr Mercoli z dr Wakefieldem